Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

8+2=4 άμεσα συμπεράσματα για τις εκλογές της 25ης Μαϊου

Αρνητικά
1
. Ούτε το μέγεθος του ποσοστού του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η διαφορά του με τη ΝΔ, σηματοδοτούν την ύπαρξη ενός δυνατού αντικυβερνητικού αντιμνημονιακού ρεύματος. Κι αυτό δεν είναι τόσο νίκη της ΝΔ, παρά μη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ: γιατί δεν κατάφερε να αξιοποιήσει μέσα σε δύο ολόκληρα χρόνια, που η κυβέρνηση πήρε σκληρά μέτρα και η κατάσταση της χώρας χειροτέρεψε, το ρεύμα που είχε μετά τις εκλογές του 2012. Δεν κατάφερε να πείσει το λαό ότι μπορεί να αλλάξει την κατάσταση κι αυτό είναι ζήτημα όχι συμπτωματικό ή προσωπικό αλλά ξεκάθαρα πολιτικό. Η μετριοπαθής του στάση, η εγκατάλειψη των θέσεων που τον εκτίναξαν πριν από δύο χρόνια, η μη παρέμβασή του στον κόσμο και το κυριότερο: η μη συγκρότηση και προετοιμασία του κόσμου προς την κατεύθυνση ενός πραγματικά ριζοσπαστικού δρόμου, σε ρήξη με τις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου. Στην τελική ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ στα βασικά ζητήματα σε τί διαφέρει με εκείνον του Ποταμιού;
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑ ΛΙΘΟΒΟΛΙΣΜΟΥ

2. Το ΠΑΣΟΚ δυστυχώς αποδείχθηκε πως έχει ριζώσει βαθιά στην ελληνική κοινωνία. Κινδυνολόγησε, άλλαξε όνομα, αξιοποίησε την υπερ-προβολή του από τα ΜΜΕ και κατάφερε να σκαρφαλώσει στην 4η θέση κόντρα στις προβλέψεις. Ουδέν σχόλιο. Ο έλληνας απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η βλακεία είναι άπειρη (βλ και σημείο 4), όχι όμως κι ανίκητη...
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑ ΑΝΑΣΚΟΛΟΠΙΣΜΟΥ

3. Τα βιβλία της ιστορίας θα γράψουν πέραν των άλλων ότι ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος με τη βοήθεια της ΕΕ κατάφεραν να γιγαντώσουν με τις πολιτικές τους το νεοναζιστικό μόρφωμα της ΧΑ. Επαληθεύτηκε χθες πως σταθεροποιείται στην ελληνική κοινωνία και πως δεν πρόκειται για ψήφους πεπλανημένων ανθρώπων, παρά ανθρώπων που ξέρουν πολύ καλά τί επιλέγουν. Και είναι ευθύνη της αριστεράς πως πρόκειται για ανθρώπους από χαμηλά οικονομικά στρώματα και μάλιστα σε εργατικές περιοχές που η αριστερά είχε παράδοση. Την ίδια στιγμή στα δύο πιο σημαντικά λιμάνια της χώρας, θυμήθηκαν τη φιγουρα του μεσαιωνικού φεουδάρχη: με αποτέλεσμα την ενοποίηση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας στα χέρια των εκλεγμένων Μαρινάκη και Μπέο. Στο δε Πειραιά δεν τηρήθηκαν ούτε τα προσχήματα:εκκλησία, ολυμπιακός, χρυσαυγίτες και μπράβοι συνεισέφεταν τα μάλα.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑ ΠΥΡΑΣ

4. Το Ποτάμι απέδειξε μαζί με το ΠΑΣΟΚ, πόση δύναμη έχουν τα μίντια. Ένα νεογέννητο κόμμα που δεν είχε καταγραφεί ποτέ είχε όση προβολή είχαν 35 κόμματα μαζί. Αυτά σε συνδυασμό με τη "χιπστεριά" και τη δύναμη της ατάκας που αξιοποιεί, τη μετατροπή του βενιζελικού πασόκ σε δορυφόρο της ΝΔ, και φυσικά το ουδέτερο-απολιτίκ χαρακτήρα του (του τύπου είμαι λίγο απ' όλα και δεν είμαι). Ποταμίσιοι κατά τα λοιπά τύποι όπως ο Καμίνης κι ο Μπουτάρης κατάφεραν να επανεκλεγούν ποντάροντας στο δήθεν μη κομματισμό τους αλλά και στην ανικανότητα των προκατόχων τους.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΥ (αλα Νεντ Σταρκ)

5. Η κατάσταση στη λοιπή αριστερά έχει ενδιαφέρον. ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΣΧΕΔΙΟ Β τιμωρήθηκαν απ τον κόσμο που δεν τα βρήκαν ενόψει των εκλογών, ενώ πλήρωσαν δε και το διπολισμό που καλλιεργήθηκε υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Κατέληξαν λοιπόν κάτω από του κυνηγούς, τον Ψωμιάδη, τον Καζάκη, το Χατζημαρκάκη και φυσικά το Τζήμερο. Διαψεύστηκαν λοιπόν οι προσδοκίες των συντρόφων από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έβλεπαν ρεύμα υπέρ τους, θεωρώντας ότι διασφάλισαν ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ της "αντικαπιταλιστικής" αριστεράς. Αντίθετα το ΚΚΕ έδειξε να ανακάμπτει μετά το κάζο του 2012. Κατάφερε δε κι εξασφάλισε έναν πολύ μεγάλο δήμο με πανηγυρικό ποσοστό. Αυτά οφείλονται αφ' ενός στην ανικανότητα της υπόλοιπης αριστεράς να σοβαρευτεί και να κατέβει ενιαία κι αφ' ετέρου στην προβολή και στον οργανωτικό μηχανισμό που έχει σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑ ΑΠΑΓΧΩΝΙΣΜΟΥ

6. Θυμηθήκαμε ότι η δεξιά δεν εξαντλείται σε ΝΔ και ΧΑ. Ξαναθυμηθήκαμε το ΛΑΟΣ, το οποίο αυτόν τον καιρό την έχει δει ευρωσκεπτικιστικά, ενώ ο Τζήμερος με τον Σκυλακάκη κατάφεραν να αποδείξουν ότι υπάρχει κι άλλος νεοφιλελευθερισμός, πιο συνεπής με το μακαρίτη τον Φρίντμαν.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑ ΑΣΙΤΙΑΣ

7. Πανευρωπαϊκά η ακροδεξιά ανέβηκε σημαντικά, καταδεικνύοντας ότι η ευρώπη δεν ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς τον 21ο αιώνα.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑ ΑΣΦΥΞΙΑΣ

8. Είδαμε τέλος τον κόσμο να μην αντιλαμβάνεται την ιστορικότητα των εκλογών αυτών, επιλέγοντας τους κυνηγούς, το παναθηναϊκό κίνημα, το Χατζημαρκάκη με μεγάλη δόση τρόλιγκ και χιούμορ. ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΥ

Θετικά
1. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να βγει πρώτος, κάτι που δεν είναι αμελητέο, κι απ ότι φαίνεται μέχρι τώρα να κατακτήσει την περιφέρεια Αττικής, την ίδια στιγμή που η ΝΔ έχασε από αντάρτες σημαντικούς δήμους και περιφέρειες. Κατάφερε να σπάσει το φόβο και την κινδυνολογία παρά τον πόλεμο που δέχτηκε από πάρα πολλές πλευρές και για πρώτη φορά μετά το 44, αριστερά να φτάσει στην κορυφή της πολιτικής σκηνής.

2. ΔΗΜΑΡ κι Ανεξάρτητοι Έλληνες πάνε στον Καιάδα, και είναι υπεύθυνοι των επιλογών τους. Δεν μας στενοχωρεί καθόλου γιατί ο ρόλος που έπαιξαν δεν ήταν ο καλύτερος, Οι μεν έδωσαν αριστερό άλλοθι στην κυβέρνηση για έναν ολόκληρο χρόνο και οι δε αποτελούν στην πραγματικότητα ένα αποθεματικό σε περίπτωση ανάγκης για τη Νέα Δημοκρατία.

Συμπεράσματα:
1. Η μέθοδος ΣΥΡΙΖΑ για ανατροπή δια της κάλπης απέτυχε: η 25η Μαϊου πέρασε κι εκτός απροόπτων δεν θα φύγει κανένας την 26η. Η μετριοπάθεια απέτυχε να τον αναδείξει σε ηγεμονική δύναμη παρά τον οδήγησε σε στασιμότητα. Δεν λέω ότι εξελίσσεται σε νέο ΠΑΣΟΚ, παρόλα αυτά γίνεται όλο και πιο επικίνδυνα ακίνδυνος....

2. Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά έφαγε μια τεράστια ΣΦΑΛΙΑΡΑ. Πλήρωσε τη στάση της που θύμιζε χαλίφη στη θέση του χαλίφη. Πλήρωσε τη μη επαφή της με την κοινωνία και τα επίδικα που αυτή θέτει. Πλήρωσε την αλαζονεία και τον ελιτισμό που διέκρινε πολλά από τα κομμάτια της. Πλήρωσε την τάση για κράξιμο κι όχι για ειλικρινή διάλογο. Πλήρωσε ότι απαρτίζεται από αρκετά δυστυχώς καρκινώματα.....

3. Η ευρώπη ψήφισε αντιευρωπαϊκά. Αυτό είναι αναμφίβολο. Το πρόβλημα είναι ότι έγινε με το ξενοφοβικό, ψεκασμένο, συστημικό πρόσημο τις ακροδεξιάς. Κι αυτό επίσης οφείλεται στην αριστερά που δεν κατάφερε να συγκροτήσει ένα αντι-ΕΕ ρεύμα με τα χαρακτηριστικά που μόνο αυτή μπορεί να του δώσει.

4. Ευρωπαϊκά αποδείχθηκε ότι κυριαρχούν τα ψευδοδίπολα ανάμεσα σε δεξιούς και σοσιαλδημοκράτες ή αυτούς τους δύο και την ακροδεξιά. Αυτό αφήνει ένα μεγάλο περιθώριο να αναδειχθεί η ριζοσπαστική αριστερά. Αυτό όμως θέλει θάρρος, ταπεινότητα, αυτοκριτική και δουλειά, δουλειά, δουλειά....
Θα μεταφερθείτε στη νέα σελίδα σε

Δευτερόλεπτα
Από το Blogger.

η πολιτική/κρίση στο mail σας!


Θεματικές:

___________________

___________________

___________________

___________________

___________________

___________________

___________________